Solovervoer noodzakelijk

Aplastische Anemie, Week 44/2013

solovervoer-aplastische-anemieMaandag 28-10-2013 hebben we een kort gesprekje met de hematoloog over de aankomende stamceltransplantatie. Het begint nu toch wel echt dichtbij te komen en de spanning stijgt. Mijn bloedwaarden zijn wel oké. HB is hetzelfde gebleven. Leukocyten zijn bijna een heel punt gestegen en mijn trombocyten zijn gestegen, maar dat komt door de transfusie. Weinig nieuws dus.

Vrijdag 01-11-2013 is het alweer feest. Mijn trombocytenaantal ligt alweer onder de transfusiegrens. Het is pas een week geleden dat ik transfusie heb gehad. We zijn dus weer terug bij af. Ik mag vandaag in het ziekenhuis blijven voor een transfusie trombocyten. Mijn leukocyten stonden afgelopen maandag zo mooi hoog (voor mijn doen althans). Helaas die zijn alweer aan het dalen.

Mijn HB staat nog steeds op hetzelfde niveau, daarover mag ik dus niet klagen. Alhoewel ze maar 0.4 punten boven de transfusiegrens blijven hangen. Verder zijn de afspraken meestal kort maar krachtig. De hematoloog kan nu niet veel voor mij doen, aangezien het gewoon wachten is tot de stamceltransplantatie.

Wel heb ik alvast mijn checklijstje afgehandeld voor de opname. Pyjama’s – Check. Tandenborstels – Check. Toilettas met inhoud – Check. Mutsjes(voor als mijn haar uitvalt) – Check. De verlenging van het ziekenvervoer inclusief solovervoer geregeld – Check.

Alhoewel…… Precies zoals vorig jaar lukte het mij weer niet om de verlenging ziekenvervoer rond te krijgen, laat staan het solovervoer. Na wéér veel gebel, heeft mijn partner het bellen, emailen en brieven te sturen over genomen. Na veel gedoe heeft mijn partner het weer voor elkaar gekregen.

En zo moeilijk zou het helemaal niet moeten zijn. Er schijnt een simpele berekening voor te zijn, waar ik ruimschoots overheen kom. Tenslotte moet ik minimaal 2x per week naar het ziekenhuis dus tja dan kom je al snel aan het aantal keren per jaar dat nodig is voor akkoord.

O ja en dan nog dat solo vervoer… Nee hoor mevrouw kan gewoon bij zieke mensen in de taxi zitten volgens de medisch adviseur… Nou volgens mijn artsen (in beide ziekenhuizen) is solovervoer echt noodzakelijk. Het kan mijn dood betekenen als ik met zieke mensen in een taxi moet zitten.

Maar ondanks alles heeft mijn partner het wéér voor mij geregeld. Hij is echt een SCHAT. Dankjewel lieverd. Dankjewel dat jij nog wel de energie kunt opbrengen om er keer op keer weer al die moeite voor te doen.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *