Cyclosporine versus stress

Aplastische Anemie, Week 25/2013

cyclosporine aplastische anemie stressMaandag 17-06-2013 mag ik weer terug naar mijn oude vertrouwde ziekenhuis. Het voelt goed om de mensen hier weer te zien. De hematoloog neemt uitgebreid de tijd voor ons. Mijn leukocyten staan erg hoog, wat kan duiden op een infectie, of kan komen door de Prednison. Toch maar even de onderverdeling laten nabepalen. Mocht deze niet goed zijn word ik vanzelf gebeld.

Sinds mijn thuiskomst uit het UMCN ben ik nogal kortademig. Ook dit kan komen door de Prednison. Andere oorzaken kunnen het warme weer en vocht achter de longen zijn. Voor de zekerheid onderzoekt de hematoloog me. Gelukkig de longen klinken goed. Er wordt nog een thoraxfoto gemaakt om uit te sluiten dat er iets mis is met mijn longen. Voorzichtigheid voor alles.

Tijdens mijn opname in het st. Radboud ziekenhuis in Nijmegen is er het een en ander niet vlekkeloos verlopen. Hierdoor had ik snel te maken met een hoge bloeddruk. De hematoloog verzekerde me dat de oorzaak te vinden is in de Cyclosporine en heeft me dan ook bloeddrukpillen voorgeschreven. Echter sta ik helemaal niet bekend als iemand met een hoge bloeddruk en de Cyclosporine slik ik al sinds december. Zelf dachten wij dat het door de stress van de opname kwam.

Cyclosporine of toch de stress.

Bij thuiskomst waren mijn partner en ik het er al snel over eens dat mijn hoge bloeddruk waarschijnlijk niet door de Cyclosporine komt, aangezien ik die al sinds december slik. We besloten dat ik het weekend geen bloeddrukpillen zou nemen en de controle van vandaag af zou wachten. Zou mijn bloeddruk dan nog steeds te hoog zijn kan ik altijd nog pillen slikken. Vandaag heeft de hematoloog uiteraard mijn bloeddruk gemeten. Mijn bloeddruk was keurig. Perfect zelfs. Zo zie je maar weer, wat communicatie al niet te weeg kan brengen.

Vrijdag 21-06-2013 is het de vraag of ik een trombocyten (bloedplaatjes) transfusie nodig zal hebben. Er is voor de zekerheid al een bedje voor me besteld op de dagbehandeling. Uiteraard krijg ik een kamer voor mezelf, zodat ik me geen zorgen hoef te maken over verkoudheid, griep en dergelijke.

Bij het bloedprikken word ik tegenwoordig door bijna iedereen herkend. De vriendelijke dame van vandaag merkt zelfs op dat ik een paar weken niet ben geweest en vraagt hoe het nu met me gaat. We hebben een kort gesprekje en daar ga ik weer, op naar de hematoloog. Ongeveer een half uur later zijn mijn bloedwaarden bekend en mag ik naar binnen komen.

Mijn hematoloog begint meteen te glimlachen en verteld me dat een transfusie niet nodig is. Sterker nog mijn bloedplaatjes zijn maar heel weinig gedaald. Echt geweldig nieuws. Mijn HB is stabiel gebleven. Alleen mijn leukocyten zijn flink gedaald. Dit is te verklaren door de afbouw van de Prednison.

Mijn bloeddruk is nog steeds heel erg netjes. Ik ben dan ook blij dat ik geen medicatie hiervoor nodig blijk te hebben. De oorzaak ligt echt bij de manier van communiceren van het UMCN. We hebben dan ook besloten dat we binnenkort in Utrecht gaan praten. Eens kijken of de manier van communiceren daar beter gaat. Dit besluit heeft mijn partner en mij veel rust gebracht.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *