Centraal veneuze katheter

Aplastische Anemie, Week 24/2013 deel 2

centraal veneuze katheter aplastische anemieDonderdag 13-06-2013 is het nog steeds niet duidelijk wat ik nodig heb. Zucht zo moeilijk is het toch niet. Bel even met de apotheek in het andere ziekenhuis of gebruik GOOGLE. Na menig verpleegster, de hematoloog en de zaalarts aan mijn bed gehad te hebben zijn ze er dan eindelijk achter dat Lucrin geen prikpil is, maar een spuitje om mij in de overgang te houden. Eindelijk is het besteld en krijg ik het vanavond.

De zaalarts komt nog wel even langs met goed nieuws. Het goede nieuws is dat ik misschien morgen naar huis mag. Mijn leukocyten zijn uit de dip. De onderverdeling is wel nog heel erg laag, maar dat heeft tijd nodig. Alles gaat zo goed. Het enige wat ze nog even willen afwachten zijn mijn bloedwaarden. En morgenochtend krijg ik nog een zakje trombocyten.

De Centraal veneuze katheter moet verwijderd worden en daarvoor moeten mijn trombocyten omhoog. Als morgen de bloedwaarden goed genoeg zijn mag ik vervroegd naar huis. Wat zou dat fijn zijn. Lekker voor het weekend weer naar huis. Ben in de afgelopen dagen wel weer voldoende met mijn Aplastische Anemie geconfronteerd. We hadden gerekend op twee tot vier weken. Al met al is dat dus zo’n 10 dagen geworden. In een woord geweldig.

Centraal veneuze katheter.

Vrijdag 14-06-2013 wordt er al vroeg bloed afgenomen. Het is een spannende dag, want misschien mag ik vandaag wel naar huis. De controles zijn gedaan en het zakje bloedplaatjes is onderweg. Er is nog wat verwarring met de verpleegster. Die wil namelijk mijn centraal veneuze katheter er na de transfusie al uit halen, maar ik wacht liever totdat ik zeker weet dat ik naar huis mag. Als ik dat zeker weet is er nog tijd genoeg om de centraal veneuze katheter te verwijderen.

Als de centraal veneuze katheter uit mijn lichaam gehaald is en ik toch zou moeten blijven, zou ik dus telkens weer met naalden geprikt gaan worden. Er ontstaat wat onenigheid, maar ik wil dit toch echt eerst met de arts overleggen.

Tijdens de transfusie komen de hematoloog en de zaalarts samen met twee verpleegsters de kamer binnen lopen. Ze geven me een hand en stellen zich voor als het afscheidscomité. Ja het is zeker. Ik mag naar huis. Er moeten wel nog wat dingen geregeld worden. Zoals het uithalen van de centraal veneuze katheter en de medicijnen. Maar vanmiddag kan ik dan eindelijk weer van de kamer af. De kamer waar ik 10 dagen niet vanaf ben gemogen.

Vol blijdschap bel ik mijn partner op, die al onderweg is naar het UMCN. Wat zal het heerlijk zijn om weer samen te kunnen genieten. De verpleegster komt langs voor het uithalen van de centraal veneuze katheter. Heel voorzichtig maakt ze de plakker los die met huidlijm vastgeplakt zit. Dit is wel even gevoelig. Vervolgens worden de hechtingen verwijderd en kan ze de centraal veneuze katheter uit mijn lichaam halen.

Het puntje van de centraal veneuze katheter wordt eraf geknipt en zonder het aan te raken in een steriel potje gedaan. Dit puntje wordt standaard onderzocht of er geen infecties in mijn lichaam gekomen zijn. Meteen daarna wordt de wond hard afgedrukt, om het bloeden zo snel mogelijk te stoppen.

Na zo’n vijf minuten de wond afgedrukt te hebben, komt er een zandzak tevoorschijn en moet ik nog een kwartier blijven liggen met een zandzak op de wond. Daarna is de wond zeker goed dicht en kan ik mijn spullen gaan pakken.

De reis naar huis verloopt goed, ondanks dat deze toch wel vermoeiend is. Raar eigenlijk dat gewoon in de auto zitten vermoeiend kan zijn. Het gevoel weer “vrij” te zijn is heerlijk en ik geniet dan ook met volle teugen van alles wat er om me heen te zien is.

Het voelt heerlijk om weer thuis te zijn.

Zaterdag 15-06-2013 is geweldig. Het thuis zijn geeft me op een bepaalde manier toch wel veel energie. Het voelt heel apart. Van de ene kant is mijn lichaam nog zo moe en zwaar van de behandeling. Maar van de andere kant voel ik de energie door mijn lichaam stromen. Zou ik het liefst een stuk gaan hardlopen en het van de daken schreeuwen dat ik weer thuis ben.

Er is nu een tijd aangebroken van afwachten. Afwachten of de ATG behandeling zijn werk goed gedaan heeft. Afwachten of mijn lichaam het nu wel goed gaat oppakken. Dit proces gaat weer 3 tot 12 maanden duren.  Een tijd met veel controles in het ziekenhuis, allemaal voor het goede doel: In remissie komen!

Mijn partner heeft vandaag lekker veel gezonde dingen voor me gekocht. Wortelen, aardbeien, kiwi’s, peren, mandarijnen en bananen. Zo kunnen we het weekend heerlijke en gezonde smoothies maken. Vitamines ten TOP!

Zondag 16-06-2013 is de eerste smoothie een feit. Heerlijk veel aardbeien met wat melk en vanillevla. Dat is pas echt Genieten jammie. De dag verloopt rustig. We zijn blij dat we thuis zijn en genieten van het samen zijn. In de middag nog een lekkere smoothie met wortelen, peterselie, banaan en honing. Echt lekker.  Als avondeten krijg ik een door mijn partner vers gemaakte aspergesoep. Om je vingers bij op te eten. O wat ben ik weer verwend.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *