Beenmergbiopt bij Aplastische Anemie

Aplastische Anemie, Week 15/2013

beenmergbiopt aplastische anemieMaandag 08-04-2013 zijn we vroeg opgestaan. Op naar het ziekenhuis voor een beenmergbiopt. De verpleegster roept ons binnen. Ze verteld al snel dat zij er de vorige keer ook bij was. Gek genoeg kan ik me er helemaal niets van herinneren. De vorige keer heb ik namelijk dormicum gekregen. Men noemt het ook wel een roesje. Nou een roesje is het zeker. De volgende dag herinner je je niet veel meer van wat er is gebeurd.

Beenmergbiopt here we come.

De internist zet zelf een infuus in mijn hand. Dit gaat in één keer goed. Apart dat ze daar op de dagbehandeling zo vaak zo veel moeite mee hebben. Langzaam spuit de hematoloog de dormicum in mijn lichaam. Al snel komt daar weer de sufheid.

Toen ik weer wakker werd hoorde ik dat ik nogal druk ben geweest tijdens de behandeling. Haha ik kan me er niets van herinneren. Blijkbaar heb ik wel 5x gevraagd of mijn partner een foto wilde maken van wat er nu precies uit mijn heupbot gehaald is (zie foto linksboven).

Hup in de rolstoel (ik was nog te suf om te lopen) en op naar de internist. Gek genoeg kan ik me daar ook nog niet veel van herinneren. Blijkbaar had ik de grootste lol en was ik nogal lacherig. Dat kwam door de combinatie van de dormicum en de morfine. Maar goed, de hematoloog had in tegenstelling met oktober nu wel voldoende bot en beenmerg uit mijn lichaam kunnen halen tijdens de beenmergbiopt. Dus maar weer wachten op de uitslag.

Vrijdag 12-04-2013 is de eerste uitslag van het onderzoek al binnen. Het bericht is positief en negatief. Positief omdat er  makkelijker en meer beenmerg uit mijn lichaam te halen was dan in oktober. Negatief omdat mijn lichaam nog steeds niet voldoende aanmaakt en van hetgeen dat mijn lichaam aanmaakt is de kwaliteit ook niet goed genoeg.

Nu is het afwachten wat de uitslag van het bot wat tijdens de beenmergbiopt uit mijn lichaam gehaald is. Aan de hand van die uitslag maken ze een beslissing over wat ze nu gaan doen. Of dat ze nog even afwachten. Er is namelijk nog een hele kleine kans dat de ATG kuur toch nog aan slaat. Misschien geven ze nog een keer een ATG behandeling. Of wordt het toch direct een stamceltransplantatie.

Aangezien mijn bloedwaarden zo laag blijven en ik nog steeds wekelijks een transfusie trombocyten nodig heb, is de kans groot dat het weer ATG gaat worden. Mijn trombocyten (bloedplaatjes) zijn weer gedaald. Vandaag wordt dus weer een dagje ziekenhuis. Gelukkig is er een kamer alleen vrij, zodat ik niet heel de dag met een kapje op hoef te blijven zitten.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *