Aplastische Anemie, Transfusiedag

Aplastische Anemie, Week 52/2012 deel 3

aplastische anemie niet geactiveerde trombocytenVrijdag 28-12-2012 is weer een transfusiedag. Vandaag krijg ik voor de verandering trombocyten. Doordat ik de ziekte Aplastische Anemie heb dalen mijn trombocyten telkens naar een te laag niveau. Na mijn ATG kuur krijg ik trombocyten zodra deze onder de 20 komen. Even voor jullie info, bij een gezond persoon liggen de trombocyten tussen de 150 en 400. Op dit moment zitten ze op 23, maar dat is te weinig om het weekend door te komen.

En dus mag ik vandaag weer gezellig een dagje in het ziekenhuis blijven. Wachten tot de bestelling trombocyten binnenkomt. De trombocyten moeten namelijk uit het St Radboud ziekenhuis in Nijmegen komen. Rond 15:00u zijn ze er en kan het infuus eraan. Aan het eind van de middag zit het er weer op. De trombocyten kunnen hun werk weer doen.

Nog even naar de ziektekostenverzekeraar gebeld. De persoon die ik voortaan mag bellen (van de klachtenafdeling) werkt er niet meer. Voor de verandering kunnen ze niet zien of mijn fax is binnen gekomen. Dus zal ik toch na het weekend even terug moeten bellen. Pfff begint dat gezeik nu alweer… Net alsof het hebben van Aplastische Anemie niet al erg genoeg is.

Zaterdag 29-12-2012 is een rustige dag, in tegenstelling tot de nacht. Midden in de nacht word ik namelijk wakker met steken in mijn knie. Niet zomaar steken. Nee van die steken, waardoor je niet op je benen kunt staan. En dat is heel vervelend als je nodig naar het toilet moet. Eerst maar eens twee paracetamol. Dit helpt niet echt.

Met veel pijn en moeite dan toch bij het toilet kunnen komen en weer terug in mijn bed. Vervolgens nog een paar uur wakker gelegen, voordat de pijn zakte. Maandag maar even met de arts overleggen wat ik hieraan kan doen, als ik hier weer last van krijg.

Zondag 30-12-2012 begint goed. Als mijn partner hoort dat ik de halve nacht wakker heb gelegen, zegt hij dat ik hem de volgende keer wakker moet maken. Maar ja hij sliep zo lekker en ook hij kan aan die pijn niets doen. Althans dat dacht ik. Mijn partner begon mijn spieren rond mijn knie en mijn knie te masseren. Dit deed eerst veel pijn. Maar daarna kon ik wel weer op mijn knieën staan. Met maar weinig pijn. Dus die massage had zeker geholpen.

’s Nachts was het weer hetzelfde verhaal. Weer had ik pijn in mijn knieën. GRMBL die “PIEP” Aplastische Anemie ook. Dus toen toch maar mijn partner wakker gemaakt. Mijn partner heeft mij vervolgens weer gemasseerd. Daarna konden we beide weer rustig verder slapen.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *