Aplastische Anemie op het strand

Aplastische Anemie, Week 02/2013 deel 1

aplastische anemie strandMaandag 07-01-2013 mag ik weer bloed laten prikken. Nou eigenlijk mag ik het niet, maar moet ik het min of meer. Natuurlijk wil ik dat graag, want het gaat wel om mijn lichaam en mijn leven. En dat wil ik zo lang mogelijk gezond houden. Het gevecht tegen de Aplastische Anemie is nog steeds gaande.

Het is maar goed ook dat ik vandaag weer naar het ziekenhuis ben gegaan voor controle. Het was namelijk weer eens tijd voor een trombocyten transfusie. De afdeling die normaal de transfusies geeft heeft vandaag geen plaats. Dus gaat de assistente rondbellen bij welke afdeling ik dan wel terecht kan. Uiteindelijk wordt het afdeling AOA. Dit is de spoedeisende afdeling. Dezelfde afdeling als waar ik tijdens de eerste  opname vier dagen heb gelegen.

Dit was wel leuk. Er werkten vandaag een paar dezelfde verpleegkundigen, als in die vier dagen dat ik er opgenomen was. Ze herkenden me nog en vroegen meteen hoe het nu met me gaat en hoe het verloop was nadat ik ontslagen was.

Vrijdag 11-01-2013 is het weer een controledag. Deze afspraak is maar kort. Alle controles zijn goed. En dus mag ik meteen weer naar huis terug. Ben ik blij dat als ik de taxi bel dat die er dan binnen ongeveer twintig minuten is. Zodoende ben ik weer snel thuis en heb ik de hele dag nog voor me.

Zondag 13-01-2013 neemt mijn partner me mee naar het strand en de zee. Vroeger gingen we nog weleens wandelen aan de zee. De zee was een van mijn lievelingsplekken om naar toe te gaan om te ontspannen. Aangezien we daar zo lang niet waren geweest, was ik erg blij met deze spontane actie.

Bij het strand aangekomen parkeerde mijn partner direct aan het strand. We moesten wel een klein stukje naar beneden lopen om bij het strand en de zee te  komen. Bij de zee aangekomen was ik al helemaal op. Die strandwandeling zat er dus echt niet in. Door de Aplastische Anemie en de behandeling daarvan is mijn conditie erg achteruit gegaan. Zodoende hebben we even bij de zee gestaan en zijn we daarna maar weer terug naar de auto gewandeld.

Het was toch echt veel te intensief voor me.  Maar o wat heb ik genoten, om samen weer even op het strand bij de zee te staan.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *