Een dagje vrij

Aplastische Anemie, Week 47/2012

aplastische anemie spoedeisende hulpMaandag 19-11-2012 gingen we weer voor de zoveelste keer naar het ziekenhuis voor een controle. Eens even kijken hoe het vandaag gaat met mijn Aplastische Anemie. Aangezien ik vrijdag nog een zakje trombocyten had gehad, gingen we ervan uit dat het allemaal wel goed zou zitten. En ja hoor het zat allemaal goed. De trombocyten waren mooi hoog (voor mijn doen dan).

Nog leuker nieuws was dat ik woensdag een dagje vrij ben en vrijdag pas weer terug hoef te komen. Het klinkt misschien heel raar, maar als je al weken aan een stuk drie keer per week naar het ziekenhuis gaat, geeft zo’n dagje overslaan je weer even het gevoel dat je weer een ‘normaal’ mens bent, zonder Aplastische Anemie.

Dinsdag 20-11-2012 word ik gebeld door de ziektekosten verzekeraar. Afdeling klachtenafhandeling betreurd het dat ik nog steeds geen uitsluitsel heb gekregen en zijn er voor mij achteraan gegaan. Zij waren erg geschrokken van mijn verhaal en hebben dan ook besloten om het solo vervoer goed te keuren. (Dankjewel lieve partner, zonder jou was ook dit weer niet gelukt.)

EINDELIJK!!!

Vrijdag 23-11-2012 mag ik weer naar het ziekenhuis. Zo’n week met één extra vrije dag vliegt voorbij zonder dat je er erg in hebt. Dus daar gaan we weer. Bloed prikken, theetje drinken en naar de internist. Mijn bloedwaarden zijn weer aardig gedaald en de verwachting is dat ik aanstaande maandag weer een transfusie nodig zal hebben.

De prednison verlagen we per zaterdag 24-11-2012 naar 30mg. De blauwe plekken op mijn benen zijn wel weer verergerd en dit moeten we bij gaan houden. Voor een arts is dat heel simpel die ziet dat allemaal heel goed wat nieuw en wat oud is. Maar voor een leek is dit een ander verhaal.

Om die reden zijn we maar getallen bij de blauwe plekken gaan zetten. Alle blauwe plekken die ik op dat moment had, hebben we de datum bij gezet van die dag. Op die manier konden we precies zien of er nieuwe plekken bij kwamen. Daar zetten we dan de eerste cijfers van die datum bij.

Zondag 25-11-2012 voelde ik me helemaal niet goed. Dus voor de zekerheid toch maar even naar het ziekenhuis gebeld. Die vonden toch dat ik even langs moest komen. Dus wij weer in de auto en naar de spoedeisende hulp gereden. Ja ook in het weekend heb ik Aplastische Anemie.

Na heel het verhaal gedaan te hebben met mijn klachten, vond de arts het toch verstandig om een infuus aan te leggen. Ken je die verpleegster nog die mij naar de gipskamer wilde sturen? Nou diezelfde verpleegster ging bij mij even een infuus aanleggen.

Dat infuus prikte ze op praktische dezelfde plaats als waar al eerder een infuus gezeten had. Je zou dan verwachten dat het helemaal goed zou komen. Nou mooi niet dus. Het deed erg veel pijn. Ze bleef maar op en neer bewegen, om het infuus op de juiste plek te krijgen.  Eindelijk zat het infuus erin.

Om te checken of een infuus goed zit, spuiten ze er een spuitje zoutoplossing in. Dit kreeg ze er niet in. Na hard drukken op de spuit en veel bewegen met het infuus kreeg ze er een half spuitje in.

“Zo het infuus zit goed”. Nou ik had nog steeds pijn en het gevoel dat het infuus helemaal niet goed zat. Ik was dan ook erg blij en vooral ook opgelucht dat mijn waarden iets gestegen waren en het infuus dus niet gebruikt hoefde te worden.

Nou dat was dan weer onze enige vrije dag van de week, de zondag. Door de Aplastische Anemie van 12:00u tot 16:00u in het ziekenhuis gezeten.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *