De infuuspaal

Aplastische Anemie, Week 51/2012 deel 3

aplastische-anemie-infuuspaalDonderdag 20-12-2012 is een rustige dag. In de ochtend wordt er bloed afgenomen. Zoals iedere ochtend worden de controles gedaan. Deze standaard controles bestaan uit de bloeddruk, de hartslag en de temperatuur meten.

Ook vandaag is alles weer keurig. De trombocyten zijn gedaald, maar na de stop van de ATG kuur is de waarde wanneer een transfusie nodig is weer terug gezet op 10. Zodoende is er nog geen transfusie nodig.

Iedere ochtend werd ik wakker met een stijve nek en hoofdpijn. Dus toch maar mijn eigen kussen proberen. Alleen ook je eigen kussen moet bacterievrij zijn. Het moet van synthetisch materiaal zijn, gewassen zijn op 60 graden of hoger en daarna in de droger. Vervolgens moet je het kussen steriel verpakken, voordat je het vervoert en het je kamer in mag.

Mijn partner heeft er dan ook nachtwerk van gemaakt om mijn kussen te wassen, te drogen en te verpakken. De schat!

Vrijdag 21-12-2012 moet de lijn weer vervangen worden. Vandaag stelt de verpleegster voor om te douchen zonder infuuspaal. Jemig wat kan een mens daarvan opknappen. Helemaal trots was ik dat ik even weer als een normaal mens mocht douchen. Zonder een infuuspaal mee te moeten slepen. Zonder een lijn die continu in de weg hangt. Even het gevoel zonder Aplastische Anemie te douchen. En o wat heb ik heerlijk gedoucht.

Toen ik klaar was met douchen, vroeg de verpleegster hoe het ging met eten en drinken. Nou dat gaat te goed. Zet eten voor mijn neus en ik eet het op. Zet drinken voor mijn neus en ik drink het op. Dan weet ik niet waarom we je eigenlijk nog hele dagen aan het vocht hebben hangen. Tja dat weet ik ook niet.

Weet je wat dan laten we de infuuspaal er gewoon af. Dan sluiten we hem in de ochtend even aan voor de prednison en daarna het doorspoelen en als we daarmee klaar zijn dan koppelen we m gewoon weer af.

Hoe cool is dat. Als je Aplastische Anemie hebt en al tien dagen in dezelfde kamer zit, worden kleine dingen zo belangrijk. Dit was zo’n klein dingetje, waar ik heel erg trots op was. Niet meer moeilijk hoeven te doen als je naar de wc gaat. Of als je even vlug iets van tafel wilt pakken, dat je eerst heel die infuuspaal weer mee moet slepen.

This entry was posted in Aplastische Anemie Dagboek and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *